GELSENE
İnsanları hayata bağlayan beklentileri, hayalleri, özlemleri ve umutları vardır. Bu beklentiler, olur ya da olmaz. Hayaller gerçekleşir, ya da gerçekleşmez.
Temeli sevgiye dayalı olan bu beklentilerin kurallarını, ölçüsünü ve sınırını insanın kendisi belirler.
İnsanın umudu, özlemi, beklentisi varsa yaylası, köyü ve şehiri de vardır. Bu beklentiler yoksa bitmişse kendisi de yoktur. Yaşamıyordur. Umudunu yitiren herşeyini yitirir.
Sevgi varsa üretim vardır. Verimlilik vardır. Sevgi varsa umut vardır. Heyecan vardır. Sevgi varsa yaşamın bir anlamı vardır. Yardımlaşma dayanışma vardır. Birleşme, çoğalma ve güçlenme vardır.
Sevgi yoksa ayrışma, ötekileşme, azalma vardır. Sevgi yoksa acı, gözyaşı ve zulüm vardır. Ölüm vardır.
Bireyi yaşama bağlayan etken sevgi olduğu gibi, topluma hayat veren enerji de sevgidir. Sevgisiz toplumlar da uzun ömürlü olamazlar. Sevgi, bir toplumun doğal çimentosudur.
Sevgi varsa yaşam vardır, paylaşmak vardır. Sevmek yaşatmaktır, dolayısıyla da yaşamak. Sevmek karşısındakine yaşama sevinci ve yaşama hakkı tanımaktır. İnsan hak ve özgürlüklerine saygı göstermek demektir.
Sevmek ve sevilmek, insanın kendisini güven içinde hissetmesi demektir. Huzuru ve mutluluğu yakalaması demektir.
Öldürerek yaşatamaz, yok ederek var edemezsiniz. Korkutarak kazanamaz, kendinizi sevdiremezsiniz. Zorla güzelleştiremez, yar edemezsiniz. Kötülükle güzellikleri yakalayamazsınız.
Enerjisini sevgiden alan beklentiler, özlemler, hayaller ve umutlar, her canlıyı olduğu gibi insanı da eylem yapmaya zorlar. Amaçlarına ulaşmaya yönlendirir. Böylece insan yaşamı bir anlam kazanır.
Bir İstanbul Cumartesi gününde beklentilerinizin yerine gelmesini, hayallerinizin gerçekleşmesini ve umutlarınızın da diri kalmasını diliyorum.
Konuya ilişkin şiirimi ve ona uyarlamaya çalıştığım bestemi sizinle paylaşmaktan ise büyük bir mutluluk duyuyorum. Umarım beğenirsiniz.
Sevgilerimle.
GELSENE
Sen gittin gideli onca yıl oldu,
Umutlarım düşe döndü gelsene.
Ne buğdayım kaldı ne unum kaldı,
Değirmenim boşa döndü gelsene.
Kaderime küstüm nasıl gülerim,
Yıllar yılı damlamadan dolarım,
Ağustosta bile donar sularım,
Yaz baharım kışa döndü gelsene.
Ay bacadan aştı gün de dulundu,
İyilikler ayaklara dolandı,
Ekmekler bozuldu sular bulandı,
İşlerim hep yaşa döndü gelsene.
Esti sam yeli de bozuldu bağım,
Heder olup gitti ah gençlik çağım,
Kurudu kaynağım eridi yağım,
Soğan ekmek aşa döndü gelsene.
Ellerin ettiği gücüme gitmez,
Seven sevdiğine eziyet etmez,
Giderim giderim yollarım bitmez,
Yekta- i yem başa döndü gelsene.
Şiir: Yekta Aydın